طرح ها

(1)
اگر مرهم شوی
سراسر زخم می شوم
در پناهِ دستهای تو …
(2)
بگذار شکوفه کنم
هرچند ریشه ام را بادها برده اند
و « رُستن» خواهشِِ ِ کورکورانه ایست که مُدام
دستِ مرا پیشِ روزگار دراز می کند…
(3)
خطِ زیبای موازی !
مفهومِ گناه با تو عوض می شود
ارتکابی چنین سرخ
عشق را هم دوُر می زند …
تو گناهی ساده هستی
وَمن معصومانه به تو مرتکبم !
(4)
کودک ِبغض در پناهِ شانه ات
به بلوغ ِ گریه می رسد
برگرد….

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *